هوانوردی:

سر و کار مهندسین این رشته با مباحثی مانند:تحقیق،توسعه،طراحی،ساخت،نگهداری،آموزش،علوم و فناوری به کار رفته شده در هواپیما ها میباشد.

رشته ی هوانوردی را با هوافضا اشتباه نگیرید.خلبانی ارتباطی با هوافضا ندارد،در حقیقت رشته ی هوافضا در مورد ساخت هواپیما،موشک و هر نوع پرنده ی دیگر میباشد.

رشته ی هوانوردی در مقطع کارشناسی شامل گرایش های زیر میباشد:

۱-خلبانی

۲-مراقبت پرواز

۳-ناوبری هوایی

گرایش خلبانی:

این گرایش تنها از طریق آزمون سراسری دانشجو میپذیرد و در دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری تدریس میشود که این دانشگاه وابسته به ارتش بوده و پذیرفته شدگان این رشته از همان ابتدای ورود به عنوان یک دانشجوی نظامی به حساب می آیند و هم چنین به عنوان یک افسر مهندسی شناخته میشوند.

دروس اصلی گرایش خلبانی عبارتند از:


کامپیوتر و برنامه ‌نویسی‌،ارتعاشات‌ عمومی‌،استاتیک‌،مبانی‌ مهندسی‌ برق‌،دینامیک‌ عمومی‌،اصول‌ ایمنی‌ پرواز،الکترونیک‌ عمومی‌،آئرودینامیک‌ عمومی‌،اصول‌ هوانوردی‌ موتورهای‌ هواپیما، سیستم‌های‌ الکتریکی‌ و الکترونیکی‌ هواپیما،ناوبری‌ هوائی‌ ،هواشناسی،فیزیولوژی‌ هوائی‌، قوانین‌ و مقررات‌ هوانوردی‌.

دروس تخصصی این گرایش شامل دروس زیر میشوند:

مقاومت‌ مصالح‌،مبانی‌ مدیریت‌ و تحقیق‌ در عملیات‌،ایرودینامیک‌ سیالات‌ تراکم‌پذیر،انتقال‌ حرارت‌ عمومی‌،مکانیک‌ پرواز کاربردی‌، زبان‌ تخصصی‌، پرواز اولیه‌، پرواز پایه‌ ،پرواز پیشرفته‌ نظامی‌ ، پرواز تخصصی‌ نظامی‌.

۲-گرایش مراقبت پرواز:

حتما تا به الان بارها اسم برج مراقبت را شنیده اید.

هدف این گرایش تربیت متخصصانی است که در برج مراقبت فعالیت خواهند داشت.این افراد جهت ایمنی سفر وظیفه دارند تا اطلاعاتی مانند هدایت و گردش و فرود،وزش باد،افزایش و یا کاهش سرعت را با توجه به هواپیماهای دیگر به خلبان اطلاع دهند.

مهندسین این گرایش به کمک ماهواره ها اطلاعات پروازی را دریافت کرده و از طریق رادار سبز رنگ آنرا میبینند و از طریق رادیو با خلبان در ارتباط هستند.

دروس اصلی این گرایش عبارت است از:

مبانی‌ مهندسی‌ برق‌،مکانیک‌،نقشه‌کشی‌ و نقشه‌خوانی‌ هوانوردی، الکترونیک‌ عمومی‌، سیستم‌های‌ کمک‌ ناوبری‌،ناوبری‌، هواشناسی‌ عمومی‌، سرویس‌ هواشناسی،‌ هوانوردی، مکانیک‌ پرواز، زبان‌ تخصصی‌،فرودگاه‌ها، حقوق‌ هواپیمایی‌،مبانی‌ مدیریت‌،اصول‌ مخابرات‌،اصول‌ رادار، کاربرد کامپیوتر و اتوماسیون‌ در مراقبت‌ پرواز،آمار و احتمالات‌ مهندسی‌

دروس تخصصی این گرایش نیز عبارت است از:

مراقبت‌ هوانوردی‌ و طرح‌ پرواز، سرویس‌های‌ ترافیک‌ هوایی‌،سرویس‌های‌ اطلاعاتی‌ هوانوردی‌، دستورالعمل‌های‌ ناوبری‌ و مراقبت‌ پرواز (کنترل‌ منطقه‌ای‌، کنترل‌ تقرب‌ و ارتفاع‌سنجی‌، برج‌ کنترل‌،دستورالعمل‌های‌ کنترل‌ هواپیما به‌ وسیله‌ رادار،آموزش‌ عملی‌ رادار،تجسس‌ و نجات‌، بررسی‌ سوانح‌،طراحی‌ دستورالعمل‌های ‌پرواز،عملیات‌ هواپیمایی‌،صلاحیت‌ پرواز، سیستم‌ ناوبری‌، ارتباطات‌ و نظارت‌ ماهواره‌ای‌،روش‌ تدریس‌ هواپیمایی‌،سیمولاتور برج‌ کنترل‌، سیمولاتور کنترل‌ منطقه‌ای‌،سیمولاتور تقرب‌ پرواز

۳-گرایش ناوبری هوایی

در واقع ناوبر هواپیما را میتوان همان خلبان دوم معرفی کرد که البته باید بگوییم که تمام هواپیما ها ناوبر ندارند اما وجود این فرد مانور قدرت پرواز را بالا میبرد و هم چنین این امکان را به خلبان میدهد تا بتواند در هوای نا مناسب نیز پرواز کند.

ایمنی در پرواز از اهمیت بالایی برخوردار است که برای ایجاد ایمنی به فردی نیاز است تا قبل از پرواز نقشه ی مسیر پرواز را طراحی کند و هم چنین سرعت و ارتفاع هواپیما در حین پرواز را نیز مشخص کند و در صورت نیاز با وجود ابرهای بارن زا مسیر پرواز را عوض کند و یک مسیر جدید پیشنهاد دهد که همگی از جمله وظایف مهندسین این گرایش میباشد.